Opvoeden die hap!

Home>Berichten>Algemeen>Opvoeden die hap!

Opvoeden die hap!

Fifty-feestjes
Om me heen wordt iedereen zo’n beetje 50 en dat moet gevierd worden. Feestje hier, partijtje daar . . . Voor dit bewuste samenzijn was ik van plan een overnachting in de buurt te boeken. Lekker op de fiets heen (pokk-end!) en de volgende dag uitgerust weer terug. M’n favoriete wellness-boerderij met schattige plaggenhutjes was helaas al volgeboekt. Dan maar naar de ‘stadsherberg’. Online een formulier ingevuld maar toen ik na een dag nog niets hoorde (en de feest-datum met rasse schreden naderde), ben ik toch maar gaan bellen.

“Stadsherberg X, goedemorgen” – zou ik zelf al andersom doen maar afijn. “Voor zaterdag Y? Nee, zit ik al helemaal vol” – jonge vrouwenstem, beetje gehaast. In antwoord op mijn vraag of ze wellicht een tip had voor iets anders in de buurt: “Kep geeeeeeen idee! Doei” – . . . (mij met stomheid geslagen achterlatend).

Dat hierna nog een keurige mail met wél correct en klantvriendelijke taalgebruik volgde op mijn online-aanvraag maakt helaas NIETS meer uit. Het leed was geleden, het kwaad was geschied.

Lomp of onwetend?
Onvoorstelbaar wat een lompe actie! Ben ik nou echt de enige die hier helemaal gek en moedeloos van wordt? Hoe kan je nou een bedrijf runnen, wat overigens volledig in het teken van gastvrijheid staat, met zulke reacties, met zulk personeel, met zoveel onwetendheid?

Want ik heb nog steeds de hoop dat het puur onwetendheid is. Zo’n jonge meid bedoeld het vast niet zo. Dus dan komt het aan op degene die haar heeft aangenomen, haar opleidt en leiding aan haar geeft. Terug bij af dus maar weer . . . het is allemaal de schuld van de ‘ouders’.

Uitleggen is opvoeden
Trouwe lezers kennen mijn stokpaardje: als manager vervul je een vader- of moederrol voor je team, of je dat nou leuk vindt of niet. En dus is het aan jou als eigenaar, leidinggevende, floormanager, meerdere, team-captain of hoe je ook maar heet, dit soort jonge dames (en heren) op te voeden.

Leg uit wat wel en niet gastvrij is, doe het voor en laat ze oefenen. Maar zoals Kolb al heeft aangetoond met zijn theorie over verschillende leerstijlen, hiermee stopt de leercyclus niet (ga voor een leuke test over jouw leerstijl overigens naar deze link). Op het oefenen moet gereflecteerd worden waarna de volgende ronde begint.

Volsta dus niet met zenden en weglopen (wat ik helaas nog veel te vaak zie gebeuren) maar neem echt even de tijd voor deze opbouw. Geloof me, investeren aan de voorkant scheelt tijd, moeite, energie en uiteindelijk geld aan de achterkant.

En voordat je helemaal in de gordijnen vliegt van dit soort betweterige praatjes (want ‘wat weet jij nou helemaal van het runnen van een hotel/winkel/restaurant/bedrijf’ enzovoort): deze cyclus hoeft echt geen uren te duren. Pak het bijvoorbeeld eens zo aan:

  • Spreek een halfuurtje voor aanvang van de shift of werkdag af.
  • Zoek een rustig plekje en neem samen de komende dag door.
  • Vertel wat er gaat gebeuren en geef aan wat je van de medewerker verwacht.
  • Vraag of ze dit al eens hebben meegemaakt en vraag naar een voorbeeld.
  • Afhankelijk van het voorbeeld en jouw business geef je aan dit een goede aanpak te vinden of niet . . . en waarom!
  • Vertel (of herhaal) hoe jij het graag (anders) ziet.
  • Laat de ander samenvatten wat je tot nu toe hebt besproken (= de te verwachten werksituaties en hoe hier op te reageren).
  • Geef ruimte voor vragen of reacties en dan is het gaan met die banaan!

Gedurende de dag heb je natuurlijk niet je ogen in je zak. Je observeert het gedrag van je medewerker en tenzij er geen rampen dreigen te ontstaan noteer of onthoud je wat er goed ging en wat minder soepel verliep.

Na afloop van de werkdag kom je opnieuw even samen (ook nu: hoeft niet langer dan een halfuurtje te duren). Pak het bij voorkeur als volgt aan:

  • Laat de ander eerst even stoom afblazen op vragen als: “Hoe was je dag? Wat ging goed, wat minder goed?” Reageer hooguit beamend, hummend, knikkend. Geef nog geen inhoudelijke tips, complimenten of aandachtspunten.
  • Vraag vervolgens naar 1 specifieke situatie waar je medewerker tevreden over was. Wat maakt dat hij/zij tevreden was, wat deed hij/zij goed, hoe werd daar op gereageerd enzovoort.
  • Als jij deze of een soortgelijke situatie zelf ook hebt gezien en jij was ook tevreden – zeg dat dan! Geef een compliment maar maak het zo specifiek mogelijke: “Je zei toen X, je deed toen Y en dat vond ik geweldig want het gevolg hiervan was Z”. Vergeet vooral niet te zeggen “blijf dat zo doen!”
  • Vraag vervolgens naar een situatie waar de medewerker minder tevreden over was of wat regelrecht mis ging. Ook hier; zo specifiek mogelijk.
  • Reageer met jouw observaties. Vertel (zo neutraal mogelijk) wat je hebt gezien, wat daar het (negatieve) effect van was, leg uit waarom je dat echt niet meer zo wil EN . . . vertel in alle rust hoe het dan WEL moet.
  • Geef de ander gelegenheid om te reageren: met vragen, met suggesties (want wie weet zijn er nog meerdere wegen die naar Rome leiden) en spreek af wat de medewerker dus anders gaat doen de volgende keer.
  • En als laatste – bied je hulp aan! Geef aan dat je beschikbaar bent bij vragen, onduidelijkheden of als de ander iets spannend of moeilijk vindt.

Dit doe je uiteraard niet elke dag. In het begin zal je wat vaker dit soort inwerkgesprekjes voeren maar na verloop van tijd ga je over tot hooguit 1 keer per week en in een later stadium zelfs 1 keer per maand. En dat voor de rest van je leidinggevende bestaan. 

Voor de rest van je leidinggevende bestaan!?
Ik hoor je denken: “Wat? Elke maand dit soort gesprekjes met mijn medewerkers?” Ja, natuurlijk! Wat denk jij dan? Dit is volgens mij wat leiding-geven betekent, dit is waar je voor betaald wordt.

Het goede nieuws is echter dat als je dit de norm maakt, je met je hele team tegelijk de dag kunt starten. Volgens mij doet elk gerenommeerd restaurant dit zo maar dat terzijde. Voor de meer kantoor-achtige settings is dit vaak niet het geval. Maar er is hoop! Heb je bijvoorbeeld weleens van de scrum-techniek gehoord die veel in ICT-land wordt toegepast?

Elke dag, staand, voor een groot plan-bord, 10 minuten afstemmen wie wat aan het doen is, wat meevallers en tegenvallers zijn, wie tijd over of tekort heeft, wie hulp nodig heeft of hulp kan geven, eventueel de planning op het plan-bord hierop aanpassen en gaan!!!

Vooral dat staand ‘vergaderen’ is belangrijk. Het is namelijk aangetoond dat je staand actiever, alerter en daarmee dus efficiënter bent of in ieder geval vergaderd. Niemand wil toch zeker die typisch Hollandse, polder-achtige ellenlange besprekingen waarbij iedereen stiekem hetzelfde zegt? Nou dan!

Daarom stop ik hier, houd ik het kort maar hopelijk krachtig en wens ik je een fijne, actieve, efficiënte en effectieve werkdag toe!

 

Door: Lettie Ambagtsheer