Dubbele boodschappen komen ALTIJD aan . . . of je wil of niet!

Home>Berichten>Algemeen>Dubbele boodschappen komen ALTIJD aan . . . of je wil of niet!

Dubbele boodschappen komen ALTIJD aan . . . of je wil of niet!

In de blog van deze maand wil ik een praktijksituatie delen van een deelnemer uit een training. Ze kwam met een herkenbaar en pakkend voorbeeld waar ze – overigens ontzettend dapper om dit te erkennen – behoorlijk de pest over in had. Een collega liep steevast lomp en ongeïnteresseerd haar balie voorbij. Ze was toch zeker niks minder waard dan die ander!?

Bijna ontwapenend vond ik het dat ze vervolgens heel eerlijk vertelde dit soort mensen altijd héél vriendelijk te blijven begroeten. Ik zie het al helemaal voor me… Een tikkeltje té dik aangezette glimlach, een nét iets harder ingezette stem en wat langer oogcontact dan anders met ongetwijfeld een (feitelijk) vriendelijke boodschap:

GOEDeMorgen MIJNHEER Janssen!!!!

Ben ik de enige die hier eigenlijk het volgende in hoort:

  • Hee hork!
  • Zie je me niet zitten of zo!?
  • Wees ‘s ff netjes en beleefd
  • Laat mij je eens vertellen hoe het hoort
  • ZEG GEWOON IETS VRIENDELIJKS TEGEN MIJ!

Het ontbreekt nog net aan dat belerend schuddende vingertje.

Grappig dat ik dus veel meer hoor en zie dan wat er feitelijk gebeurt, vind je niet? En omdat ik heus niet zo bijzonder ben, zal iemand anders die dit meemaakt ook als minder prettig ervaren.

Dit doet me denken aan een belangrijk fenomeen wat in de TA (transactionele analyse) parallelle transacties wordt genoemd; tegelijkertijd twee verschillende boodschappen zenden. De bijbehorende afbeelding laat dit zien.

Wat hier verbeeld wordt is het lijntje voor de feitelijke woorden (Volwassene tot Volwassene, “Goedemorgen etc.”) en het lijntje voor de psychologische boodschap (Ouder tot Kind, ‘’Hee joh!! Etc.”).

Wat zwaar onderschat wordt, is dat die laatste boodschap – in dit geval die met dat venijnige randje – áltijd als eerste of misschien zelfs wel als énige boodschap bij de ander aankomt.

Een positieve variant is bijvoorbeeld wanneer je als baliemedewerker een mijnheer begroet die jij dus wél aardig vindt, sterker. . . je vindt hem écht héél leuk (voel je zelfs in deze geschreven tekst al de onderliggende boodschap?).  Je zegt nog steeds alleen maar “Goedemorgen!” maar ondertussen . . . Je weet donders goed dat die andere boodschap prima aankomt. Negatief werkt dat dus ook zo. En jij maar denken dat je zoiets met een glimlach en oogcontact kunt verdoezelen!

Je zou kunnen stellen dat je die onvriendelijke mijnheer weliswaar bewust maakt van wat hij doet (namelijk, niet net zo beleefd jou begroeten) …  maar hij raakt hierdoor niet echt gemotiveerd om het anders te doen. En dat komt doordat een ander volwassen mens niet graag door jouw innerlijke Ouder als een klein Kind berispt wordt. Want dat was toch écht de ego-positie van waaruit deze baliemedewerkster die voorbijlopende mijnheer ‘stiekem’ aansprak. En daar reageert hij op . . . met als gevolg dat zij dáár weer op reageert en zo hebben we de poppen aan het dansen. Het beroemde ‘wie de bal kaatst . . . ‘. En voor je het weet, zit je samen in het gedoe van de Dramadriehoek (zie mijn eerdere blog).

Grappig genoeg benoemde deze zelfde deelneemster na een bepaalde opdracht van de trainer heel goed wat ze binnen haar team moet doen om gastvrijheid te promoten: “niet bestraffen maar complimenten geven op wat er wel goed gaat”. Fijn! Ze weet dus heel goed wat mensen beweegt en inspireert.

Het kan dus zijn dat dit gedrag een blinde vlek is. Zou ze doorhebben wat ze doet en met welk effect? Herken jij bij jezelf dat je een gast probeert te corrigeren met een ondertoon? Dubbele boodschappen komen echt aan!

 

Meer over dit soort psychologische acties en reacties weten? Dan is de Workshop Gastvrijheid door Transactionele analyse (TA) vast iets voor jou! Neem contact op voor meer informatie.

Lettie Ambagtsheer