Mijn allereerste grote-mensen-baan

Home>Berichten>Algemeen>Mijn allereerste grote-mensen-baan

Mijn allereerste grote-mensen-baan

Toen ik 16 jaar geleden begon aan mijn allereerste, echte, fulltime grote-mensen-baan was ik enorm zenuwachtig. Mijn eerste werkdag begon op maandagmorgen om 08:00u. Ik stapte overdreven vroeg al op mijn fiets en al fietsend door Amsterdam bedacht ik me hoe die eerste dag zou gaan zijn. Hoe zouden mijn collega’s zijn? Wat voor werkzaamheden zou ik moeten verrichten? Zou ik daar hulp bij krijgen?

Om kwart voor acht stond ik al klaar voor de winkel, een filiaal van een grote retailer. De rolluiken waren nog naar beneden. De winkel was nog gesloten, ik was ook veel te vroeg. Daar stond ik dan, middenin ontwakend Amsterdam, te wachten op de manager. Hij had immers gezegd dat hij me zou ontvangen. Mijn gedachten gingen alle kanten op: Zou ik mijn fiets wel zo voor de winkel mogen parkeren? Hoe kan ik zo goed mogelijk overkomen? Wat kan ik doen om de beste indruk te maken?

Om 3 minuten voor acht kwam er iemand aan fietsen. Een wat ruige Amsterdammer gooide zijn fiets tegen een boom, hing een zwaar slot aan zijn wiel en liep op mij af. Met een plat Amsterdams accent begroette hij me: “Hey man! Wie ben jij dan?”

Ik stelde me voor en vertelde dat ik hier kwam werken. Het viel me op dat deze collega helemaal niet op de hoogte was van mijn komst. Ik vroeg hem wanneer de manager kwam.

“Dat weet ik niet, hij vroeg gisteren of ik wilde openen vandaag, dus hij zal wel later komen”

De jongen opende de rolluiken en daarna de deur. Terwijl ik wat onwennig achter hem aan liep begon er plots een alarm door de zaak te loeien. Steeds harder. De jongen liep naar een kastje en toetste een code in waarbij hij zij:

“Als jij een keer moet openen moet je hier de code invoeren, die krijg je nog wel.”

Samen liepen we door de winkel, langs de kassa, door het magazijn naar de kantine.

“Hang hier je jas maar op.”

Op de kantinetafel lag een briefje:

Hey Tom,

Vandaag komt er een nieuwe jongen. Laat jij hem alles zien?

Laters! Marco

 Het briefje was van de manager. Tom was de jongen die de deur voor mij open had gedaan. Mijn eerste werkdag kon niet vreemder beginnen. Mijn leidinggevende was er niet, in tegenstelling tot wat we hadden afgesproken en hij had mijn inwerkproces gedecimeerd tot een briefje van 2 regels.

Tom deed die ochtend ontzettend zijn best en was heel aardig. Hij liet me de belangrijkste dingen zien en vertelde me dat de winkel op maandag pas om 12:00u opende. De manager kwam rond 11:30u binnen waarbij zijn eerste woorden waren:

“En… Weet je al hoe alles werkt? We gaan zo open, dus dan begint het echt!”

Ik wist haast niet waar ik het zoeken moest. Blijkbaar moest ik direct, zonder ingewerkt te zijn, spullen gaan verkopen. De middag werd een lange middag. Ik voelde me enorm ongemakkelijk. Elke klant die ik sprak moest ik doorverwijzen omdat ik zelf nog niks wist. Dat voelde enorm vervelend omdat ik de klanten zo goed mogelijk wilde helpen.

Aan het einde van de dag zei de manager:

“Morgen weer, man. Zie je dan!”

Ik stapte op mijn fiets en reed gedesillusioneerd naar huis. Thuis plofte ik op de bank en kwam er de eerste 3 uur niet vanaf. Ik was kapot!

Heftige ervaring die mij aan het denken zette

Na de eerste werkdag volgde er nog luttele andere werkdagen. Uiteindelijk hield ik het een half jaar vol. Als ik er nu op terugkijk wist ik eigenlijk al vanaf de eerste dag dat dit niet het bedrijf was waar ik thuis hoorde.

Toch was deze heftige ervaring het begin van iets moois. Het zette mij aan het denken. De omgang met medewerkers, met elkaar, moest toch echt anders kunnen. Beter. Leuker.

Deze ervaring liet zo’n indruk op mij achter dat ik wel op zoek moest naar een andere manier van samenwerken. Ik heb vanaf dat punt jarenlang onderzoek gedaan en geëxperimenteerd. Daar kwamen een aantal belangrijke vragen uit:

  1. Denk eens terug aan een organisatie waar u niet zo goed op uw plek was, waar u zich minder prettig voelde. Hoe zag uw eerste werkdag er daar uit?
  2. Denk ook eens terug aan een organisatie waar u met veel plezier hebt gewerkt. Misschien werkt u er nu nog. Weet u nog hoe uw eerste werkdag er daar uit zag?
  3. En hoe zag uw laatste werkdag er uit bij deze organisaties?
  4. Met wat voor gevoel denkt u nu terug aan deze organisaties? Positief of negatief?

Het blijkt dat de eerste en laatste indruk van groot belang zijn bij de beeldvorming van mensen. Dat geldt voor het beeld dat gasten/klanten van een bedrijf vormen en voor het beeld dat u vormt van een ander als u die ontmoet. Het geldt echter ook voor het beeld dat werknemers van hun eigen organisatie vormen.

Als je bedenkt dat medewerkers de eerste en grootste ambassadeurs van bedrijven zijn is het gigantisch belangrijk om aandacht aan hen te besteden.

Het FEEST-model

Na 15 jaar proberen, vragen, schaven, lachen en huilen ontwikkelde ik een prachtig model: Het FEEST-model. Het is simpel en effectief en op elk moment in te zetten. Telkens wanneer ik in mijn workshops en trainingen mensen dit model laat ervaren krijg ik dezelfde soort reacties:

“Geweldig leuk! Dit moeten we vaker doen!”

In de kern komt het hier op neer:

Medewerkers worden extreem loyaal, enthousiast en gastvrij als iedereen elke dag het FEEST-model hanteert.

  1. Zorg dat de eerste contactmomenten extreem feestelijk zijn. Het is toch een feest dat jullie een nieuwe medewerker hebben gevonden die zo goed bij jullie past. Maak een feestje van de eerste werkdag en zorg dat het de nieuwe medewerker aan niks ontbreekt (geen zorgen hoeven maken)
  2. Zorg dat u de tijd neemt om afscheid te nemen van elkaar. Wanneer iemand jaren (of korter) bij u heeft gewerkt verdient ‘ie een groots afscheid. Ook hier geldt dat u mensen zou moeten ontzorgen. Waarom moeilijk doen over de afwikkeling of zuur zijn over het vertrek naar een concurrent. Vier liever al die mooie en goede momenten die iemand heeft gebracht.
  3. En dan het moeilijkste gedeelte van het model: Alle momenten tussen de eerste en de laatste werkdag… Dit model heet niet voor niets het FEEST-model. Zorg dat u van al die andere momenten ook zo vaak mogelijk een feestje maakt. Vier successen, geef elkaar complimenten, zoek naar het positieve in elkaar en zorg dat u elke dag met een glimlach aan het werk bent. Niet omdat het moet, maar omdat u niet anders kan!

Als u zorgt dat u van zoveel mogelijk momenten een feestje maakt creëert u een cultuur waar motivatie, creativiteit en plezier heersen. Dat is de bodem voor effectief werken! Het creëren van deze cultuur en het aandacht voor FEEST-momenten is niet alleen voor leidinggevenden weggelegd. Nee! Iedereen kan hier aan bijdragen. Wanneer iedereen elke dag in zijn eigen omgeving probeert om te zorgen voor een FEEST-gevoel groeit en bloeit uw organisatie immens en zeer snel!

Hoe maakt u dan een feest?

U hoeft heus niet elke dag de slingers op te hangen. Echt niet. Feest zit hem in veel meer dingen. Kleine dingen. Een feest voor alle medewerkers. Ik ontwikkelde 5 kenmerken voor een goed feest.

Wanneer is iets echt een feest?!

  1. Als het persoonlijk is (past bij de persoon om wie het gaat)
  2. Er aandacht is voor het positieve
  3. Het lijdend voorwerp kan genieten (wordt ontzorgd)
  4. Wanneer er oog voor kleine details is (een beleving wordt gecreëerd)
  5. Als u een lach op het gezicht van de ander bewerkstelligd

Simpel toch?!

Bijna te simpel, en daar schuilt een gevaar. Vaak wanneer ik het FEEST-model bij organisaties implementeer stuit ik op vragende blikken en soms zelfs weerstand: “Wij zijn een serieuze organisatie! Dit is belachelijk. Er moet ook gewerkt worden hoor!”

Dat klopt waarschijnlijk ook allemaal, maar bedenk eens wat het KOST als u dit niet doet. Als u geen feest maakt en mensen met minder of zelfs zonder plezier naar hun werk gaan.

Bedenkt u eens welke winst dit model oplevert…

Extreem loyale medewerkers die lol hebben in en tijdens hun werk en die dit overdragen op uw gasten. Wanneer uw gasten het naar hun zin hebben geven ze ook makkelijker geld uit. En wanneer uw gasten geen geld bij u komen uitgeven zullen ze enthousiast over uw medewerkers vertellen. Uw medewerkers die het gezicht zijn van uw bedrijf. Dat is pas reclame! Dat zijn ambassadeurs!

Dus, hoe gaat u ervoor zorgen dat u elke dag tot een feestje maakt?

Ik ben benieuwd naar uw ideeën. Laat u ze achter onder deze blog? Dan kunnen we elkaar inspireren. Dat wordt vast een FEEST!

Met het FEEST-model inspireert hij organisaties om meer aandacht te besteden aan interne gastvrijheid. Wilt u met uw organisatie zelf het feestje van de workshop interne gastvrijheid meemaken neem dan contact met Ruben op via ruben@gastvrijheidinbedrijf.nl of via Gastvrijheid in Bedrijf

Ruben Klerkx

 

Ruben Klerkx is Createur en helpt organisaties om hun creatieve potentieel te benutten en te vergroten.